14 Aralık 2011 Çarşamba

Ne Bileyim İşte

Çaba göstermek, peşini bırakmamak, şansını sonuna kadar zorlamak, ona kendini göstermek, fark ettirmeye çalışmak...Aklını çelmek, hayallerinde yer edinmeyi istemek, savaşmak. Hiçbiri, kulağa yersiz gelen yorgunluklardan öteye geçemiyor.

İkili ilişkiler uğraş gerektirmemeli. Birisinin sevgisini kazanmak için çaba göstermek kötü olsa gerek. Ne yani, verilen savaşın oluşturacağı suni sevgi ne kadar mutlu edebilir ki insanı ? Hissetmek bu yüzden önemlidir ya zaten...Yolun neresinde olursan ol, aynı hızla gidebilmelisin. Hisler, gereksiz uğraşların katalizör etkisi olmadan büyüyebilmelidir. Organik olmasının tek yolu budur. Suni hisler sadece acı tat verir. Bir süre sonra çürük bir duyguya denk gelirsin.

Sarılmak, her zaman sevimli olmuştur. Sarılmayı istediğin insanları hayal ettiğinde bile için ısınır bir süreliğine. Sonra irkilirsin...Tüylerin diken diken olur. Gözlerini açmışsın demektir. Birkaç saniye önce gözlerinde canlanan kişinin, aslında hiç varolmadığını görmek kötüdür ne de olsa. Derin bir nefes almak ister misin ?

Mideye oturan kaybolma duygusu...Ona iyi davranmazsın. Beslemez ve büyütmezsin. Yok olması için elinden geleni yaparsın ama işe yaramaz. Çözüm yolu, sadece yeni bir şanstır. Sokak aralarına serpiştirilmiş şanslı kutuları bulmak yorucudur. Yine de, başka çaren yoktur işte.

Bu oyunu öğrenebilirdim. En büyüleyici hileleri denerdim. Belki sihirli kelimelere sahip olurdum. Bağımsız olmazdı karmaşalarım, onlara bir isim koyabilirdim. Ne söylemem gerektiğini her zaman bilirdim. Davranışlarım sorgulanmazdı, her şey adil olurdu.

Sonra "Dur" dedi birisi bana. "Sorun yok...Hiçbir şey kazanmak zorunda değilsin". Nedenini sorduğumda, kendisinden çok emindi. "Kaybetmezsen, yeni bir şans elde edemezsin. Yeni bir şansın olmazsa, karşına ben çıkamam."

Kazanman gereken tek gerçeği kaybettiğin zaman ne olur ? Farkına varabilir misin ? Peki, farkına varmak bir işine yarar mı ?

Yazmak için çok fazla duyguya ve kelimeye sahip olduğun dönemler...O zamanlar, ortaya hep en çirkinleri çıkar. Geriye kalanlar biraz daha olgunlaşmak ister sanki. Somut bir yaşama hazır değillermiş gibi...

"Ne de olsa bugün yanımda değilsin ve daha önce hiç tanışmadık"...Bu cümleyi seviyorum. Sanırım birkaç gün bu cümleyle yaşayabilirim.

Butterfly Boucher - A Bitter Song

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder