Küçük Teşekkürler

Ben bir hata yaptım ve bir hata yaptım. Tadına varınca da bırakamadım işte. Çok zevkliydi. Birçok farklı duyguyu yaşayabiliyordum. Mesela mutlu oluyordum başlarda. Sonra huzura yaklaşıyordum. En sonunda hüsran oluyordu. Harmanlıyordum lan işte tüm duyguları. Toptan alımlarda indirim oluyordu.

Mesela son hatamı yapmasaydım "Lady Lamb The Beekeeper" sahne adını kullanan Aly Spaltro ile hiç tanışamayacaktım. Sanırım biz birbirimizi seviyoruz. Kızıl değil ama onu bile umursamıyorum. Eve Muirhead ve Amy arasında bir seçim yapmak zorunda olmamsa koyuyor bana. İçlerinden birini Tegan Quin'e kuma getirmeyi planlıyorum.

Bir Mutsuz Pazar'ı daha bitirmenin haklı gururu var içimde. Pazartesi ve salı günleriyse bu dönemin favori günleriydi. Günde ikişer saat dersten sonra eve gelip, geriye kalan tüm günümü mal gibi oturup, müzik dinleyerek geçirmek en büyük hobim oldu. Kitap okumaksa fazlasıyla zevkli. Bulunduğum yer, düşünmek için çok kalabalık. Bu yüzden pazartesi ve salı günleri, hazır yalnızlığı yakalamışken elimden geldiğince tüketmeye çalışıyorum kendimi.

Diferansiyel Denklemler'i geçme şansımı, ilk kez final sınavına taşıyabilmiş olmamsa garip duygulara yelken açmama neden oldu. Olay sadece geçmek olsa yine iyi, baya baya iyi bir kredi getirisiyle geçme ihtimalim var dersi. Geriliyorum, biri beni sakinleştirmeli.

Belki farkında değilsizinizdir ama ben kahve içmeyi seven bir insanım. Son günlerde, kahve içmek istediğimde aklıma sakızın geliyor olmasıysa garip. Kahve...Sakız...Çok saçma, çok.

Noiserv diye bir adam var. Asıl adı David Santos. Bu adam tarif edilmez, edilmemeli...Ben bu adama mesaj yolladım. En içten teşekkürlerimi sundum ona. İçimde kalan her şeyi teker teker, onun şarkılarını dinlerken, ona yazdım.

Dediğim gibi, amacım sadece teşekkür etmekti aslında. Cevap vermesini falan beklemiyordum. Mesajı yazmamdan çok kısa bir süre sonra cevabın gelmiş olduğunu görmekse mutlu bir şaşkınlık yaşattı bana. Asıl mutluluğuysa, David'in mesajını okuduğumda yaşadım. İnsanları mutlu etmek güzel şey.

Bana yaşadığımı hissettiren insanlara teşekkür etme konusunda aldığım kararı uygulamaya devam ediyorum. Sanırım geçen aydan beri yaptığım en iyi iş bu oldu. Durmaya da niyetim yok. Artık kolay kolay teşekkür etmiyorum insanlara. Ettiğim zamansa, en özel kelimelerimi, özenle hazırlanmış cümlelerime katmaktan çekinmiyorum.

David haklı...Bazen başımıza gelen kötü şeyler, bizi hayatta tutmak için yeterince kullanışlı olabiliyor.

David biliyor...Büyüyeceğimi ama bunun için acele etmeyeceğimi... Bazı zamanların, beni sessizliğe alıp götüreceğini... İnsanlara, zor zamanlarında "Elinden gelenin en iyisi yapmayı dene." demenin çok kolay olduğunu..."Unut beni." diyenleri yollarından geri çevirmeyi düşünmediğimi, onlara sadece "Ama neden?" diye sormak istediğimi...Beni terk edenler için bir şarkıya ihtiyacım olduğunu...Ve beni terk edenlerle beraber ölmek yerine hayatın tadını çıkarmak istediğimi...

"Smiles from Portugal, David"

Madem öyle, bu senenin bütün acı tatlı tebessümleri sana gelsin David Santos.

Noiserv - Good Son