Çocukluk Hatırası

Acımız büyük. Digitürk artık müzik kanallarında gece vakti akvaryum balıklarını göstermiyor. Şömine manzarasının daha bir çekici olabileceğini düşünen bu zihniyetle ne kadar yaşayabilir ve uyurken müzik dinlemeye devam edebilirim bilmiyorum. Muhtemelen romantik bir hava katmaya çalışmışlar ama öğrenci evinde bu numaralar pek sökmüyor.

Oz : Gözümü alıyor lan bu salak alevler ! Uyuyamıyorum.

Ak : Bak bak, yakın çekime girdiler.

Oz : Abov ! Nargile közü gibi yanıyor ya la onlar !

Ak : Ha nargile mi geldi aklına yani ?

Oz : Ne gelecekti lan başka !

Ak : Nargileyi falan bırak oğlum, o közde ne sucuk kızartırsın sen biliyor musun !

Oz : Ha senin de aklına sucuk mu geldi yani ! Bu mudur abi bizim hayal dünyamız ?

Ak : Alacaksın sucuğu tamam mı, önce ortadan ikiye yaracaksın. O kor alevde otuz saniye-bir dakika falan tutacaksın, hop ondan sonra diğer tarafını...Ne tadı olur biliyor musun off...

Oz : Ya kapa televizyonu hadi kapa yaa...

Vazgeçmek lazım. Eninde sonunda vazgeçmek...İstemeden de olsa kabullenmek falan işte. Tadı damağında kalacaksa, kalmalı. Yapabilecek bir şeyin yoksa, susmak tek çözüm oluyor ne de olsa. Sonuçta susmak, kabullenemesen bile kabullenmiş gibi gözükmenin tek yolu.

Neden-sonuç ilişkileriyle aram pek iyi değil bu sıralar. Farkettim ki hayat giriş, gelişme ve sonuç şeklinde ilerlemiyor. Bir şeylere muhakkak giriş yaparsınız. Çoğu zaman gelişme kısmında tıkanırsınız ve yeni bir hikaye için başka bir giriş arayışına başlarsınız. Gelişme kısmını tamamlayabilen nadir insanlardansanız bilirsiniz ki, hiçbir zaman sonuçlandıramazsınız. Hayatımız, sonuçsuz çabalardan ibarettir.

Sigarayı bırakmak gibi işte...Sigaraya başlarsın, bu giriş bölümüdür. Tiryakisi olursun ki bu da gelişme bölümüdür. Sigarayı bırakmaya karar verirsen tek yaptığın gelişme bölümüne biraz ara vermektir çünkü bir daha içmeyeceğinin garantisi hiçbir zaman yoktur.

Büyümek gerekli. Karşı koyamayacağın tek şey yaşlanmak. Çocuk kalamıyorsun işte, olmuyor. İnsanlar çocuk ruhlu kişileri seviyor, sonrasında büyümeni istiyor. Ne bileyim, kartopu yapıp fırlatmak bile fazla geliyor.

Tennessee Williams'ın ölümü aklıma geldikçe gülüyorum aslında. Boğaza kaçan göz damlası kapağıyla ölmek ne kadar adil olabilir ki ?

Belki de bir balık alıp, adını "Maayyk !" koymalı. Ya da Moda'ya gitmeli...Kesinlikle gitmeli.

Ryan Star - Last Train Home