Anlaşılmaz

Bazı kayıplar anidir...Kapınızı kilitlemek için çok geç olan zamanlar vardır. Anlayamazsınız...Her şey çok aceleci davranır. Öte yandan, zaman da aynı paralellikte yavaşlar. Geçmemek için en iyi hamlelerini ortaya koyar. Bilemiyorum...Belki de insanlar yavaş hareket ederek, zamanı da yavaşlatmayı başarıyorlardır.

Akşamlarımla aram açık bu aralar. Sabahlarımsa beni zaten sevmiyor. Günlerin, hayatımdan birer birer kopup intihar edişini izler gibiyim. Hatta bazen destek bile veriyorum. Gözler...Birinin bu durumu görmeye başlaması gerekirdi. Bunu istemek için bile geç kalmış olabilirim. Oysa sürekli irkilmelerim fazlasıyla göze batmalıydı.

Konuşmak zorunda kaldığım zamanlar yorgun düşüyorum. Soru sormayı ya da iletişim kurmayı elimden geldiğince sıfıra indirgemeye çalışıyorum. Sadece sorulan soruları cevaplıyorum. Vereceğim cevabın, başka bir konuyu açma ihtimaline karşıysa dikkatli davranıyorum. Kısa ve net cevaplar bu konuda bana oldukça yardımcı oluyor.

Bazen saat boşluktan öteye geçmiyor. Günlerden mutsuzluk oluyor kimi zaman. Yatağımdan kalkmak zor geliyor. Adımlarım tam bir işkence, saçlarımı yıkamaksa bitmeyen bir çile oluyor. Yüzümü yıkamak bile zor geliyor...Yüzüme vurduğum her bir su darbesi, sert bir tokat etkisi yaratıyor. Anlayacağın, akan su bile bana tavır almış vaziyette.

Vakit öldürmek hiç bu kadar zor olmamıştı. Nasıl geçer ki zaman ? Ne için yaşadığımı bilmeden nasıl kandırabilirim ki onu ? Geçmesi için tek bir bahanem bile yok.

Bir yardımcıya ihtiyacım var aslında. Benim yerime üzülebilecek birisi...Ağlamam gerekiyorsa, bana biraz gözyaşı ödünç verebilmeli. Birisini sevmem gerekiyorsa, benim için o kişiyi sahiplenmeli. Aşık olmam gerekiyorsa, benim yerime deli gibi sevmeli ve aşkın en acı duygularını yaşamalı. Kısacası, benim için hissetmeli. Kendim için yapamadığım şeyi, benim için o yapmalı.

Anidir kayıplar. Ne kadar hazırlıklı olursan ol, anidir.

Aqualung - The Lake