I Remember December

Böyle, bazen bir şeye inanmak çok zordur. Kendini kabullendiğin olay döngülerin vardır. Ama sonra, bir şekilde başarırsın. Böyle, 'belki de böylesi daha güzeldir' diyebilmeye bile başlarsın. İkna olmak işte, aradığım kelime birikintisi buydu! Tamam dersin, ikna olacağım ama göreceksin, yolun sonunda seni bekleyen üzüntün, seni daha da içine çekecek...Kendini defalarca uyarmana rağmen, ikna olursun lan işte. Garip bir şeydir yani. Hiçbir mantıklı açıklaması yoktur. Hatta, yanlış noktaları teker teker yüzüne vurursun.

Sonra, haklı olduğunu anlarsın. Henüz on iki yaşındayken karar verdiğin 'Geçmişe bakıp, 'keşke' kelimesini asla kullanmayacaksın' kuralını bozmak zorunda kalırsın, hem de hergün.

Geçmişe bakıp, 'keşke' kelimesini en fazla kullandığım cümle "Keşke, dışarıya karşı bu kadar katı biri olmasaydım lan" oluyor. Hep diyorum, yaptığım hatalar bana sadece zevk veriyor. Kimsenin, yeteri kadar üzemediği katılıkta olmaksa, bazen sorun yaratıyor.

One Love'da, Damien Rice 'I Remember'ı söyledi mi, bilmiyorum. Sırf o şarkısını dinlemek ve avazım çıktığı kadar eşlik etmek istemiştim. Hatta, 'I remember december' derken, kalbimin kırılmasını, yutkunmakta zorlanmayı, ayaklarımın tek bir adıma bile razı olmamasını ve mideme anlamsız bir ağrı girmesini istemiştim. Hani olur ya, çok derinlerdedir, ağrının kaynağını ne bulabilirsin, ne de onu tanımlayabilirsin. Sanki boğazında keskin bir viraj vardır ve tüm geçişlere kapalıdır. Yürümek korkutucu gelir çünkü ne yaparsan yap, bulunmak istediğin yere gidemeyeceğini biliyorsundur. Kalbin...her zamanki gibidir işte. Eziyet edilmeye alışmış, acı hissetmek için en ön sıradan yer kapmıştır.

Yetişememiştim. Yani, festival alanına adımımı attığımda, Damien Rice son şarkılarını söylüyordu. Üzülmüştüm lan...daha fazla üzülemediğim için üzülmüştüm, çok komik.

Durup dururken aklıma geldi. Günüm yorgundu, uzanmaya ihtiyacı vardı. Madem öyle dedim, sol elime sigaramı, sağ elime aldım kahvemi ve yere uzanıverdim. I Remember'ı açtım ve onlarca kez bağırdım,

I remember december...

Don José şanslıydı. Onunla konuşan ve tavsiyeler veren bir tavana sahipti. Gerçi, canı ne zaman isterse o zaman konuşuyor ya da susuyordu ama olsun. Öyle bir tavana sahip olsam, fena olmazdı doğrusu.

İçinde 'december' kelimesinin geçtiği her şarkıyı kişisel algılıyorum. Adında 'december' olan şarkılarıysa, Aralık çocuğu olmayan kimseyle paylaşmak istemiyorum.

Damien Rice - I Remember