Çelimsiz Aklım

Yarın, bu seneki yalnızlığımın ilk misafirimi ağırlıyorum. Sanırım artık, akşam yemeği ve ertesi günün kahvaltısı için bir şeyler hazırlayabilir, doyurucu sofralar kurabilirim. Bir günlüğüne bile olsa, yemek masasına oturabilecek cesareti kazanabilmem için gereken asgari insan sayısına ulaşabileceğim ve bu sevindirici.

Bakarsınız, waffle yaparız. Elimize yüzümüze bulaştırırız her şeyi belki de ama olsun...benim için yeni bir deneyim olur.

En güzeliyse, yürümeyi seven bir insanla beraber vakit geçirebilecek olmam. Oturduğum belirli yerler hiç olmadı. Ya da, birisiyle buluştuğumda "Bak seni çok güzel bir yere götüreceğim" dediğim yerler...çünkü sevmiyorum. Bu yüzden de, bir yerlere oturmak isteyen olursa, seçimi hep ona bırakırım. Bu durum, beni resesif gösteriyor olabilir ama kimin umurunda!

Tek başıma yaptığım alışverişleri de sevmiyorum. Her alışveriş sonrası, kesin bir şeyler unuttuğumu düşünüyorum ve eve gelip, aldıklarımı mutfağa yerleştirirken birçoğuna bakıp "Ben bunu neden almışım lan?" diyorum. Alışveriş arabasının boş kalması galiba beni rahatsız ediyor...ve günlerdir, süt ve ekmek almayı unutuyorum.

Bazen, hızlı mı yoksa yavaş mı ilerlediğimi anlayamıyorum. Çoğu konuda geri kaldığım bir gerçek. Başarısızlıklarımla yetinmeyi kabul etmiş gibiyim. Kendimi aynı sözlerle ayakta tutmaya çalışıyorum, hiç değişmedim. Gece yatarken "Yarın güzel birgün olacak" demeye devam ediyorum mesela. Ara vermeden, üçüncü fincan kahveme geçtiğimi gördüğüm zamansa, kendime biraz moral vermem gerektiğini anlıyorum ve "Merak etme, hiçbir şey kazanmak zorunda değilsin. Kaybetmezsen, kazanmak için yeni bir şans elde edemezsin" diyorum. İşe yarıyor mu, bilmiyorum.

Elde edilecek yeni şanslar...kulağa, kazanmaktan çok daha heyecanlı geliyor artık.

31 Ağustos gecesi geldiğinde, tatile gitmeyi planlayan insanlar var ve benim de onlara eşlik etmem adına şanslarını bir hayli zorluyorlar. Tereddüt etmeden reddettiğim ilk görüşmenin ardından, ikinci kısım biraz daha ikna edici geçti. Buna rağmen, gitmeme kararımdan dönmemeye özen gösteriyorum. Havuza girmeyeli yıllar olmuş olabilir...Her şey dahil kahvaltı ve yemeklerin doyumsuz hayali, akla enfes gelebilir...Kafamın biraz daha dağılması için gecelerin kalabalık gürültüsü de işe yarayabilir ama hayır. Aklım çelinmesin.

"İki sene önce tatile gitmiştik ve dağılım şu şekildeydi, kız-erkek-kız-erkek-erkek...ve evet, o göze fazla gelen erkek bendim"

Lykke Li - Tonight