Hasta Ziyareti

Hastayım...Hasta olunca çok huysuz olurum. Sanki günün her anı uykudan yeni uyanmış gibi olurum. Elimden gelse, bütün gün kanepede yatar ve tek kelime etmem.

Aslında herkese laf sokasım gelir. Cidden feci çekilmez olurum ama bunun farkında olduğum için de elimden geldiğince sessiz kalmaya çalışırım. Normalde batmayan laflar hasta olduğumda batmaya başlar. Şu anda bile hiç durmadan konuşup millete laf sokabilirim. Bunu yapmamak için elimden geleni yapıyorum. Normalde zaten fazlasıyla uyuz olan biri olarak, daha da fazla uyuzluk yapmak istemiyorum. En azından uyuz olduğumun farkındayım ve bunun havalı birşey olduğunu düşünmüyorum (bkz: satır arası laf sokmak).

Deli cesareti gelir bana aslında hasta olduğumda. Yağmur şiddetinin tavan yaptığı anlarda bile dışarı çıkmayı isterim. Dolaşmak güzeldir...Yağmur altında dolaşmaksa nadir güzelliklerdendir. Atkı normalde pek giymem. Sevmediğimden değil...Saçma aslında ama, atkı giymeyi unutuyorum. Yani dışarı çıkıp havanın fazla soğuk olduğunu farkedince aklıma geliyor atkı giymeyi unuttuğum. Hasta olduğumdaysa, atkıyı bilerek giymiyorum. Neden bilmiyorum ama giymiyorum işte. İçimden gelmiyor. Yani artık öyle birşey oldu ki, içgüdüsel olarak atkı giyersem insanlar hasta olduğumu anlar diye düşünüyorum sanırım. Garip...Çok garip.

Yalnız çok pis ter atarım söylemeden geçemeyeceğim. Vücut, hasta olmaya görsün. Çıplak dolaşsam bile terleyecek konumda oluyorum. Hiç denemedim ama muhtemelen terlerim yani. Terlerken garip bir haz alıyorum. Yorganın altında "Ah, evet. Biraz daha terle. Hadi koçum benim. Manyak terliyorsun. Böyle devam et." gibi korkutucu cümleler kuruyorum. Yorganın altından çıkmak istemiyorum. Elimde olsa, o sıcakta terimle boğulmayı deneyecek kadar haz alıyorum yorgan altı dakikalarımdan.

Hasta olduğumda kendimi daha bir insan gibi hissediyorum. Aslında evet, daha bir uyuz oluyorum ama bunu çok fazla göstermemek adına uğraş verdiğim için çoğu lafları içimde patlatıyorum. Sanki, hastayken kendimi daha fazla kontrol edebiliyorum. Hasta olmadığım zamanlar ağzıma geleni söylerim. Bu yüzden insanlar genellikle beni sever. Bunun nedeni, sevilecek biri olmam değil. Sevilemeyecek kadar çok garip davranışlarımın olması. Çok havalı değil mi ? Hadi ordan be !

Bir insan düşünün...Her zaman, genel insan davranışlarından farklı davranan birisi olsun. Mesela "Baba ya, ders filan diyorsun da...Ders bana göre değil be. Bizim valideyle peder mutlu olsun diye okuyorum. Yoksa hayatta okumam ha." diyen birisi. Ya da "Ya moruk, benim hayatım içki, sigara ya. Her gün üç bira içmeden kendime gelemem biliyon mu...Off siz insanlara şaşıyorum valla. Nasıl içmeden duruyorsunuz ya.". Bunlar genel olanlar. Bir de, bu kişilerden daha farklı olmak isteyenler vardır. Mesela, büyüklerimiz şunu der...Üniversite hayatını yaşamak lazım. Günümüz farklı uyuzları şunu der..."Üniversite hayatıymış. Ya bırak ya. Üniversite beni yedi bitirdi. Hiç dedikleri gibi değilmiş.". Bunlar biraz daha entel uyuz oluyorlar. Kültür seviyesi biraz daha yüksek insanlar içinde farklılık göstermeye çalışan insanlar. Aslında örnekler istediğim kadar çarpıcı olmadı ama demek istediğim, günün her anında huzur verecek şeylerden huzursuz olduklarını ima eden insanların amacının ne olduğunu anlayamamam. Yani tamam, elbet insanlar farklılık gösterirde...Ya bi git arkadaşım ! (bkz: alenen laf sokmak).

Ben bir de hasta olunca aklıma böyle saçma sapan şeyler geliyor işte. Yani normalde iğnelemeyi unuttuğum insan kareleri, hasta olduğumda aklıma geliyor. Şuan yazdıklarımdan daha sert cümleler kuruyorum ama işte tutuyorum kendimi. Otuz kere tutuyorum kendimi dedim ya. Ne kadar çok belirtme gereği duydum ben böyle. Biriniz "Tamam abi...Kendini tutmasan daha neler neler dersin. Bizi yerin dibine sokarsın." desinde bende rahatlayım. Şaka la şaka. Kimseyi yerin dibine sokmak için yazmadım bunları be. İçimden geldi vallaha.

Hadi yazıyı bitiriyorum. Laf soktuklarımdan özür diliyorum. Tutamadım kendimi kusura bakmasınlar. Ama sana değildi bu laflar yanlış anlama. Sen kralsın baba ! Biliyorsun sen efsane adamsın. Hepimizden farklısın. Çok havalısın. Sana laf söylemek olmaz. (bkz: boşluğa laf sokmak). Anam valla hasta hasta hiç çekilmiyormuşum ben ha. Neyse, hasta ziyaretinin kısası makbuldür. Hadi gittim ben, üzülme sen.

Umut Kaya - Mor Yazma