Eğer lezbiyensen, müzisyen ol ki bir işime yara en azından...Benim lezbiyenlere bakış açım budur. Hepsi Tegan ve Sara isimli lezbiyen ikizler yüzünden...Onlar olmasaydı, lezbiyenlere karşı vurdumduymaz tavrımı sürdürür ve "Aman, ne istiyorlarsa onu yapsınlar canım. Hayat onların sonuçta." düşüncemi sürdürürdüm. Artık öyle değil...Lezbiyensen ve ben bunu biliyorsam, bir işe yaramalısın. Öbür türlü çoğu lezbiyen içimde oluşan onları kaçırmış - ki zaten normalde kazanma ihtimalim hiç olmasa bile - olma düşüncesi beni fazlasıyla hırpalar. Don't judge me, don't judge me, don't judge me !
Tegan and Sara kafasının hayranıyım son birkaç gündür. Kanadalı ve sempatik bir ifadeye sahip olmaları bunun en büyük nedenlerinden biri olabilir tabii...Ama asıl önemli nokta, şarkıda anlatılan ne olursa olsun, müziğin her şekilde içimde oluşturduğu "Evet ben hâla 17 yaşındayım...Hatta daha küçüğüm ve bu yüzden velet bir şekilde şarkılara eşlik ederim" psikolojisidir. Ayrıca Tegan and Sara'yı bilen herkesle konuşurken, artık kalıplaşmış olan "Seviyorum şu lezbiyenleri ya." cümlemde bana ayrı bir haz verir nedense. Don't love me, don't love me, don't love me !
Şarkılarına eşlik ederken yüzümde oluşan ifade ise şöyledir...Aynanın karşısına geçerim, gözlerimi iyice açarım, saçlarımın sağ gözümü kısmen kapatmasını sağlarım ve yanaklarımın topak bir şekle bürünmesini sağlayacak şekilde ağzımı hareket ettiririm...Bazen ağzımı yamultarak şarkıya eşlik ederim. Kısacası elimden geldiğince velet ve sempatikvari gözükmeye çalışırım. Zor olmuyor değil tabii...Don't hate me, don't hate me, don't hate me!
Kollarındaki dövmeleri görmediğim sürece hangisinin Tegan, hangisinin Sara olduğunu hâla anlayamıyor olmama rağmen, birkaç gün öncesinden yaptığım dikkatli çalışmalar sonucunda benim favorimin Tegan olduğuna karar vermiştim. En azından şimdilik öyle çünkü bundan birkaç ay önce favorimin Sara olduğuna yemin edebilirim...Şuan için Tegan'a -ki aslında arada karıştırmıyor değilim - her bakışımda içimde garip kıpırtılar oluşsada, Sara'ya olan yoğun hayranlığımdan bir şey kaybetmiş değilim...Don't yell me, don't yell me, don't yell me !
Otuz yaşına gelmelerine rağmen hâla çocuk gözüken bu lezbiyenlerle oturup saatlerce konuşmak isterdim nedense...Regine Spektor, Natalia Yanchak, Eve Muirhead vakalarından çok daha farklı bir durum, onlara karşı beslediğim sevgi. Tamamen saf ve olabileceğinin en masumundan...Ne yazık ki bu duyguları sadece eşlik ettiğim müzikleri sırasında "şimdilik" Tegan Quin'in resimlerine bakarak belli edebileceğim...Yani tek taraflı olarak. O zaman Allah'ta evrenin belasını...Don't know me, don't know me, don't know me !
Durup dururken "Hadi Tegan and Sara dinleyim lan bugün..." diyen ruh hâlimi severim ben. Yanaklarından öperim ve bayramda elimi öptüğü takdirde şeker vereceğimin sözünü veririm. Don't leave me, don't leave me, don't leave me !
Tegan and Sara - Northshore
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder