Comforting Sounds Ve Dökülenler

Kimseye ihtiyacımız yok...Bunu kendimize anlatmak gerçekten bu kadar zor mu ? Yoksa kabul etmek çok mu korkutucu ? Başkaları için yaşamak...Kendimiz için bile yaşayamazken, nasıl sindirilibelir geliyor bize ?

Gün gelecek ve sen düşüneceksin...Geçmişi ve geçmişin sana çizdiği gelecek yolunu. Büyük bir ihtimal pişman olacaksın. Keşke diyeceksin. "Keşke başkalarına verdiğim değeri, zamanı, özveriyi biraz olsun kendime de verebilseydim."...Bunun farkına vardığın zaman çok geç olacak. Muhtemelen ölüm döşeğinde olacaksın. Üzgünüm ama gerçek bu çünkü insan sadece o zaman geçmişine ciddi bir şekilde bakma ihtiyacı duyuyor.

Yarın son günüm olur mu ? Umarım olmaz...Yapmam ve sindirmem gereken çok şey var. Kendime olan borcumu henüz ödemedim. Verdiğim sözleri tutmadım. Yalan söylemem, sarılmam, öpmem, aşık olmam, ağlatmam, yerden yere vurmam, güldürmem, sevindirmem, üzmem ve bunun gibi birçok şeyi yapmam gereken çok fazla kişi var...Birçoğunu henüz görmedim ve tanımadım bile. Birkaç yıl ötede benimle tanışmayı bekliyorlar.

Kendime verdiğim sözler...Çok fazlalar. Yağmur altında koşup haykırmam gerekiyor. Starbucks Coffee'ye gidip çalışan elemana "Susurluk ayranı var mı abi ?" diye sormam lazım. Kendime bir kıyak geçip ağlamam fena olmaz. Yıllardır bekletiyorum gözyaşlarımı. Elbet birgün dışarı çıkacaklar. Bu konuda onlara söz verdim. Elektro gitar çalacağım. Bu konuda oldukça istekliyim ama klasik gitarı bile adam akıllı çalamıyorum. Bu konuda bana haksızlık etmeyin!...Kendim öğrenmeye çalışıyorum.

Kendime verdiğim en büyük söz ise yalnız kalmak. Düşünsene, yanında tanıdığın kimse yok...Sadece sen varsın. Kendinlesin...Öyle bir yere gitmişsinki, tanıdığın hiç kimse karşına çıkamaz. Herşeye sıfırdan başlamak...Cesaret isteyen ama keyifli bir iş olsa gerek. Yeni insanlar tanımak, farklı şeylere gülmek ve bunları yaparken eskiden hiç bahsetmemek. Sana ders veren insanlar yok. Seni tanıdığını sanan insanlarda. Kimsenin senden bir beklentisi yok, kimse sana ne yapman gerektiğini söylemiyor. Özgürsün. Sonunda...

Bahsettiğim şey aslında tam olarak 25. Saat filmindeki final sahnesi gibi bir hayat. Yeni bir hayat kurmak...Eğer sıkılırsam; başka bir yerde, başka bir hayat. Gelmek istersen bunu bir düşün. Belki bir kişilik yer ayırabilirim sana yanımda. Otobüste cam kenarına benim oturmam şartıyla tabi...Ve aradan biraz zaman geçtiğinde geri dönmek istiyorum diye mızmızlanmayacağına söz vermen gerekir.

Her kim için yaşıyorsan, vaktini harcıyorsan, hayatını zindan ediyorsan o kişi çok şanslı ama bunun farkında değil...Çünkü o kişi bu durumu fazla umursamıyor ve umursamayacak. Sadece senden yeni istekler ve beklentiler içinde olmaya devam edecek.

Eğer erkenden jetonun düşer ve durumun farkına varıp gitmek istersen, burada herşeyden uzaklaşmaya hazır bir kişi var. İstersen ayak uydurabilirsin. Umarım çok geç olmaz.

Mew - Comforting Sounds