6 Haziran 2009 Cumartesi

Kendin Düş Kendin Kalk

Şu kötü günümüzde yanımızda olanlar...Çoğu işe yaramaz. Tek yaptıkları, herşeyin iyi olacağın söylemektir. Bu sana moral veriyorsa eğer, aynı lafları ben de söyleyebilirim...Kim olduğun fark etmez. Ne kadar tanıdığımda. Her biri basit kelimelerdir. Yakın olmamızı gerektirmez...

Biraz olsun farklı konuşan biri varsa etrafında eğer, dikkat et. Kayda değer birşeyler söylüyor olabilir. Yinede gereğinden fazla önemseme. O bile seni senden daha iyi tanımıyordur. Ve bir süre sonra, dinlenildiğini farkettiğinde saçmalayacaktır. Nereden itibaren dikkate almayı kesmeyi iyi bilmek gerekir.

Değiştiğini asla fark edemezsin. Boyunun nasıl uzadığını anlamadığın gibi...Bünyenin içine tıkılıp kalmışsındır. Dışarıdan kendine asla bakamazsın. Kendin hakkında ne kadar objektif olmayı denersen dene. Çok fazla başarılı olamazsın. Bu yüzden birisi sana değiştiğini söylüyorsa, muhtemelen haklıdır. Yine de bu senin sorunun değil. Değişmeyi bilerek ya da bilmeyerek sen kabullendin. Sindirmek karşındakine kalmış.

Ders verirmiş gibi konuşmaktan nefret ediyorum. Sanki çok değerli yorumlar yapıyormuşum gibi. Söylemeniz gereken tam olarak şu olmalı aslında. ''O zaman senin söylediklerine de ihtiyacım yok. Boş konuşmayı artık bırak.''. Ve kesinlikle haklısınız. Bu yüzden size yardımcı olacağım. Sağ üst köşede çarpı işareti var. Ona basarsanız, bu boş konuşmalardan kurtulmuş olursunuz.

Birazdan susacağım zaten. Eğer çarpıya basmak yerine okumaya devam ediyorsanız, teşekkür ederim. Ama sanırım bu sayfayı kapatıp gidenden daha fazla bir kazancınız olmayacak.

Etrafında dolananlar...Eğlendiklerin...Vakit geçirdiklerin...Birçoğu hazırlıksız. Yardıma ya da konuşmaya ihtiyacın olacağın o günün gelmesinden korkuyorlar. Çünkü ne diyecekleri hakkında en ufak bir fikirleri yok. Bu yüzden seni sadece geçiştirecekler. Sende mutlu olacaksın...Destek verdikleri(!) için. Gerçekleri söyleyenden ise nefret edeceksin. Çünkü o senden daha cesaretli. Yine de, aslında ne senden cesaretli olan o kişiye ne de seni geçiştirecek olan o kişilere ihtiyacın yok. Zamanında onlarsızda düştüğün yerden kalkmışsındır eminim. Eğer biraz kendinle başbaşa kalabilirsen. Yapabilirsen eğer...Kalkmayı deneyebilirsin.

Rehbere ihtiyacımız yok. Çünkü ailemizden başka birine gerçekten ihtiyaç duyduğumuz o ana kadar kendi ayaklarımız üzerindeydik. Ve hiçkimse bize birilerinin her zaman yanımızda olacağını söylemedi. Bu yüzden...Biran önce emeklemeyi bırakın. Yürümek oldukça havalı...

Travis - One Night

3 yorum:

  1. Bence yazar olmalı ve bir kitap yazmalısın ileride...

    YanıtlaSil
  2. Bense bazen zırvalamayı kesip susmam gerektiğini düşünüyorum aksine :). Teşekkürler...Sanırsam yanaklarım kızarmaya başlamış durumda :).

    YanıtlaSil
  3. Blog'una Ozan sayesinde rastladım. Okudum ve gerçekten çok etkilendim. Hala da yeni yazılarını okudukça etkileniyorum yani:) Bence yazıların müthiş.. Destekçinim :)

    YanıtlaSil