Düşünmek Zararlıdır

Şimdi herşey çok daha karışık...Duruma bir göz atalım. Söyleyecek sözlerim yok, hiçbirşey düşünemiyorum, belki de düşünemiyorum. Madalyonun diğer tarafında ise birçok şey düşünmeyi ve söylenmeyi bekliyor. Sanırım bu kez işler gerçekten karışık.

İlk olarak, gitmek istiyorum ama kalmam gerekliymiş gibi hissediyorum. Öbür yandan kalmak istiyorum ama gitmem gereklide olabilir. Tam olarak karar veremedim bu duruma. Tekrardan yok olmayı o kadar çok istiyorumki aslında...Hiç geri dönmemek adına. Kaybolmayı...Evet kaybolmak istiyorum. Kimse benim adımı anmasın, hatırlamasın istiyorum. Amacım insanların beni özlemesi değil. Gözden ırak olan gönülden de ırak olur derler ya. Oldukça doğru. Bu yüzden biliyorum arkamda bıraktığım yerde çok uzun süre anılmayacağımı. Canımı yakmıyor. Tam tersine mutlu oluyorum. Bilmiyorum neden...

İkinci olarak, sıkılmaya başlıyorum. Bu düzen böyle mi gidecek ya da böyle mi gitmeli hiçbir fikrim yok. Fazla baskı var. Tatminkarlık seviyesi tavan yapmış insanlar...Hiçbir zaman mutlu edemeyeceğin kişiler. Ne kadar uğraşırsan uğraş, şansını denersen dene. Küçüğüz...Oldukça küçük. Üzgünüm ama daha fazla küçülemem.

Bir yazımda ''Tanıdığım biri var.'' diyerek başlamıştım yazıma. Şimdi de öyle başlayacağım. Evet, tanıdığım biri var. Oldukça soğuk, çok fazla arkadaş canlısı değil. Yeni insanlar tanımayı hayat felsefesi edinmemiş en azından. Ne olursa olsun...Tam bir asosyal. Bu yüzden pek fazla duygulardan anlamaz. Yani karşısındaki insanların onun hakkındaki olumsuz düşünceleri onu üzmez. Olumlu şeyleri ise çok fazla duymak istemez çünkü utanır. İnsanların onun hakkında güzel şeyler düşünmesi sanki imkansızmış gibi gelir ona. Tam bir ruhsuz anlayacağınız. Aslında bu durum onu pek rahatsız etmiyor. Ve önceden yazdığım yazıdaki gibi, o kişi benim.Ancak bu sefer hiç abartılmadan, oldukça net ve doğru bir şekilde. Tamamiyle ben...

Bazen kim olduğunuzu unutun. Başkasıymış gibi düşünün ama onun gibi davranmayın. Siz, aslında hiçbir zaman olmamış gibi...Herşeyi unutun. Gözlerinizi kapayın. Bedeninizi biraz yana itin. Biraz gülün. Sonrasında gözlerinizi açın. Tekrar kendiniz olun ve söz verin...Kendinizi bir daha asla yalnız bırakmayacağınızı söyleyin. Çünkü geride en son siz kalacaksınız. Kendinizi mutlu etmek, kendinize yetmeniz gerekecek. Yanınızdakilerse çoktan gitmiş olacak...

Missy Higgins - Where I Stood