Kısacası Ama Neti

Giriş, gelişme ve sonuç bölümleri...Gerekli şeylerdir ama her zaman cümleler o kadar düzenli olamazlar. Bu yüzden bu iki cümle giriş bölümümdür.

Gün gelir, hisler değişir, bakışlar farklılaşır, özlem duygusu yitirilinir, ait olduğun yer seni aldatır ve geceyi nerede geçireceğini düşünmeye başlarsın...Güzel günler, haftalar, aylar hatta yıllar asla başladığı gibi bitmez. İhanet duygusu, zamanın arkasında saklanmış ve doğru anı bekler. Karşına çıkar ve geride kalmış tüm güzel zamanlara ihanet eder. Herşeyi yok etmeye uğraşır, çabalar...Ne kadar direnirsen diren kazanamazsın. Biraz daha zaman kazanmak bir işe yaramaz...Sonuç bellidir. Üzücü değildir ama son derece yıpratıcıdır.

Olanlara kendi açından bakmaya başlarsın. Haklısındır. Karşı tarafın açısından bakarsın. Yine haklısındır. Karşı tarafın açısından bakarken bile kendi haklılığını yitirmemeye özen gösterirsin. Haksız çıkmaya başladığını farkettiğinde düşünmeyi bırakırsın. Yeterlidir. İşler tehlikeli olmaya başlamadan ve haklılığını yitirmeden düşünmeyi kesmelisindir.

Çünkü bu kadardır. Hepsi budur. Geriye sadece bomboş bir salon kalmıştır. Uzun uzun bakarsın. Anılarını hatırlarsın ve bir daha dönmemek üzere o salonu terk edersin. Hile yapmayı unutmadan...Terk ederken, cebine muhakkak salonun çekilmiş bir fotoğrafını koyarsın. Herşeyi bir anda silip atacak kadar cesaretli değilsindir. Günün birinde elbet hatırlamak isteyeceksindir o zamanları. Bu yüzden, o fotoğrafa ihtiyacın vardır.

İşte...Gidiyorsundur. Şimdi ne yapacağını bilmeden. Özgürsündür...Ama özgürlüğü istememişsindir. Yatacak bir yerin yoktur. Kapının dışındasındır. Kilitler çoktan değişmiştir. İçeriye girmene izin yoktur artık.

Sonuç bölümümse yoktur. Çünkü bahsettiğim şeyler hiçbir zaman bir sonuca varmazlar. Kısır döngü şeklinde her zaman karşınıza çıkarlar...

KT Tunstall - Otherside Of The World