Aralık geldi ve söz verdiğim gibi şarkılarımla karşıladım onu. Aralık ayındayız...en asosyal ve huzurlu ayıma bir merhaba diyeyim.
Aralık İnsanı diye bir şey var ve o insanlar ayrı güzel. Sempatikler bir kere. Kolay anlaşılmazlar bence. Ayın gereksinimi olan soğuk duruşları vardır. Aralık İnsanı'nı, en iyi yine Aralık İnsanı anlar. Bilimsel olmasa bile, yapılmış olan araştırmalar bunu gösterir.
Bir kere, iki Aralık İnsanı yanyana geldiğinde ne demesi gerektiğini çok iyi bilir. Nerede susması gerektiğini, hangi konunun, ne kadar derinine inmesi gerektiğini...çekim vardır işte. Aralara konulmuş buz kütlelerini, nasıl eritebileceklerini ve bunun için ne kadar sabır gerektiğini de çok iyi bilirler.
Tabii her Aralık ayında doğandan da Aralık İnsanı olmaz. Evet, belki en önemli kriter budur ama tek başına yeterli değildir. Sevmesi gerekir Aralık ayını bir kere, anlaması gerekir. Heyecanla bekliyor olması gerekir. Ne bileyim işte, inanmayı istemelidir. Aralık ayının, ona haksızlık etmeyeceğinden emin olmalıdır. Güvenmelidir mesela...eğer şansı birgün dönecekse, bunun için önce Aralık ayına güvenmelidir.
Eldivenlerimizi kuşanalım, kapüşonumuzu başımıza geçirelim, son ses müziğimizi kulaklıklarımızdan sindirmeye başlayalım ve asosyalliğin ferahlığına bırakalım kendimizi. Birisinin bizi anlamasını istiyorsak, bırakalım o işi şarkılar yapsın.
Aralık İnsanları'nın sevin...ihtiyaçları vardır. Belli etmezler ama ihtiyaçları vardır.
Aralık İnsanları sever hem...belli etmezler ama değer verirler.
Nasılsın Aralık? Üşümüş olmalısın...
Snow&Voices - I am a Storm
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder