Joe Purdy'den Rüyalar

Son zamanlarda gördüğüm onlarca aptalca rüya var. Çoğu ölüm içerikli oluyor ve bu hiç güzel değil. Danny DeVito'nun elime ölü bir bebek verdiği, Çiğ Köfteci Sait Usta'nun öldürüldüğü rüyalardan bahsediyorum. Rüyalarımın hepsinde de sessizce yakınıyor ve içten içe üzülüyordum. Rüyalarımın kötü kısımlarını yazmak hoşuma gitmez ama geçen gece gördüğüm rüya, tepe noktasıydı ve o anı hiçbir zaman unutmak istemiyorum.

Joe Purdy etkiler beni, bu bilmediğim bir şey değil...ama bu kadar derinden etkileyebileceğini hiç tahmin etmiyordum. Şarkılarından çalıntı rüyalar eşliğinde üzüleceğimi, insanın birini boğulurken göreceğimi bilseydim, hiç uyumazdım. Joe Purdy önemlidir. Sesi için, uyumaktan bile vazgeçilebilir.

Gözlerimin önünde boğulan bir insan vardı. Elim kolum bağlı, sadece bakıyordum. Bana yolladığı gülümseme, suyun içerisinde kırılıyordu. En güzel ve basit yalanlarımdan biri olan 'sorun değil' hilesini bu kez, boğulan o insan kullanıyordu. Sorun değil...Bakışlarından bunu çıkarmak, çok da zor olmadı benim için.

Çaresizliğin, en derin noktasından çıkıp geldiği bir rüyaydı. Hiçbir şey yapmadan, öylece durmak ne kadar da zormuş. Özellikle de, hiçbir şey yapmak istemiyormuş görüntüsü vererek...Sanki, önemli değilmiş gibi...ya da, ne bileyim, 'sorun değil' demenin yettiğine inandırmaya çalışmak gibi işte...

Tek bir sahne...Derin bir su ve içine konulmuş, beyaz elbiseli bir insan...İçimden geçen cümleler vardı. Mesela, "Çırpın" diyordum, "Kollarını hareket ettir"...Onun da pek niyeti yoktu hareket etmeye. Benim gibi, hiçbir şey yapmadan, sadece bana bakıyordu. Yüzüne yerleştirdiği gülümsemeyle beraber, elinde kalan az bir parça oksijeninin de bitmesini bekliyordu. İkimiz de, resmen inatlaşıyorduk. Ne ben yardım ediyordum, ne de o yardım istiyordu. Bakışlarım "Ne hâlin varsa gör" derken, içimden "Lütfen" dediğimi hatırlıyorum. Bağırıyordum, ses tellerim bile ağrıyordu ama dudaklarım izin vermiyordu konuşmama.

"ÇIK ARTIK ŞU SUDAN! LÜTFEN!"

Çıkmadı lan...Sırf, benden daha güçlü olduğunu kanıtlamak için çıkmadı sudan. İlk hamleyi yapanın, güçsüz sayılacağı bir oyundan farkı yoktu. Kazanmak için, boğulmayı bile göze alan birisini gördüm rüyamda ve bu beni oldukça üzdü. Üzüntümü gösteremedim bile...çünkü duyguları belli etmenin yasak olduğu bir oyunun içindeydik.

Umursamaz dakikalarımın beni terk ettiği anlardan birinde yakaladım. İnsanın, bazı şeyleri yaşayarak değil de, rüyalarıyla başbaşa kaldığında öğrenmesi çok b.ktan. Rüyalarda, kaçış şansın pek olmuyor. Uyanmak, sanıldığı kadar kolay değil ve bazen bunun için çok geç kalınmış olunabiliyor.

Dediğim gibi; gördüğüm rüya tamamen Joe Purdy'den çalınmış bir sahneydi.

Çünkü Joe Purdy dedi ki;

"Well I saw you in the water last night
You were smiling at me as you slipped out of sight
When I woke from my dream I was screaming for life
'Cause I saw you in the water last night"

Joe Purdy - Green Eyes/Balcony