Otuz Üçüncü Baskı

Eğer korkak birisiyseniz, hayatta önemsediğiniz çok fazla insan vardır. Korkak değilseniz, kendinizi her şeyi yaabilecek güçte hissediyorsanız, kimseniz yoktur demektir.

Hayatınızı bir korkak olarak yaşamış ve yaşamaya devam ediyorsanız, hayat sizin için problemsiz ve güzeldir...Başınıza hiçbir şey gelmez çünkü belaya bulaşmazsınız. Öldüğünüz zaman, arkdanızdan kimse küfür etmez...Eğer, hayatınızın bir kısmını korkusuzca yaşamış ve yaptığınız bir çok şeyi deli cesaretiyle yapmışsanız ancak şimdi korkak biri olduysanız, boku yemişsiniz demektir. Problemler peşinizi asla bırakmaz...Ve tabi öldüğünüz zaman size küfürlerin en ağırlarını sıralayacak birçok insan tanımşsınızdır.

Esma'yla buluşup ardından Zeynep'i görene kadar dedemde kalmaya veriyorum. En büyük düşmanım gözüyle baktığım Can, en iyi dostum oldu. Teyzemse beni görmezden gelmeye inatla devam ediyor. Bu benim için pek sorun olmuyor. Dayımsa, her geldiğinde muhtemelen beni bir güzel dayaktan geçirmeyi istiyor. Yapabilecek bir şeyim yok çünkü benim için en güvenli yer şuanda burası. Sonrası içinse hiçbir planım yok. Bataklık beni içine tamamiyle çekmiş durumda.

Eğer yaşlı birisinin evindeyseniz, gece geç saatlere kadar ayakta kalmanızın imkanı yoktur. İstediğiniz zaman kahve içemezsiniz. Sigara içmek içince balkona çıkmak zorundasınızdır ve birisi sizi çağırdığında sigaranın neresinde olursanız olun söndürmek ve içeri girmek zorunda kalırsınız.

Saat 23:45...Kanepeye uzanıyorum ve salı gecesini istemsiz bir şekilde harcamak zorunda kalıyorum. Uykum yok...Zaten olsa bile uyuyabileceğimi sanmıyorum. Okuldan kaçarcasına uzaklaştığım o günden beri ilk kez yarın dışarı çıkacağım. Sadece Esma'yla buluşacak olsam, ikinci kez onu ekmeyi göze alabilirdim ama aynı şeyi aileme yapamam. Dışarı çıkmak zorundayım...Aklımdan onlarca korkutucu senaryo geçiyor. Biraz olsun bunları unutabilmek adına, günlük sınavımı yapıyorum...

- Yarın Zeynep kaç yaşına basacak ?..Sanırım beş...

- Ailenle nerede buluşacaksın ?..İnternet kafenin oralarda...

- Esma'nın en sevdiği renk neydi ?.. Ne kadar saçma bir soru bu böyle ! Tabii ki bilmiyorum. Evet söylemişti ama bu benimle ilgili bir sorun değil. Benim yerimde hangi erkek olsa unuturdu.

- Seni arkandan bıçaklayan kişi kim ?.. Can...

- Dört yıl önce bugün ne oldu ?.. Anneannemi kaybettim.

- O gün bu haberi alınca ne yaptın ?.. Anneme yapabilecek hiçbir şeyimin olmadığını ve onun adına sadece üzülebileceğimi söyledim.

- Sonra ?.. Telefonu kapattım ve arkadaşlarımla beraber içip eğlenmeye devam ettim.

Tamamdır...Eğer dört yıl önce bugün ne olduğunu hâla çok net hatırlayabiliyorsam ve olanlardan dolayı pişmanlık duyabiliyorsam, hafızam bugünlük yeterince güçlü demektir. Artık kendimi uyumaya zorlayabilirim.

Daniel Powter - Bad Day