Rengarenk Siyah

Uzatmaya gerek yoktur bazen. Birşey ya olmuştur ya da olmamıştır...Ya devam ediyordur ya da bitmiştir...Ara sıra, siyah-beyaz bakmak lazım hayata. Çünkü durumun en net hâlini o iki renk anlatmaya yeterli oluyor bazen.

Hepimiz gerginiz çünkü bekliyoruz. Kendimize güvenimiz yok. Harekete geçmek korkutucu geliyor. O kadar çok pohpohlanmışız ki zamanında...Etrafımızdakiler o kadar çok işimizi görmüşlerki. Birçoğumuzun hareket etmesine gerek kalmamış. Bizim yerimize karşımızdaki ayağımıza kadar gelmiş zaten. Bu yüzden her an birilerini parmağımızda oynatmaya alışmışız. Kimsesiz kalacağımız o gün ne yapacağımızı bilmiyoruz. Emin olun ki o gün gelecek...Hazırlıklı olanlar kolayca atlatacak. Diğerleri ise ne yapacaklarını şaşıracak ve yana yakıla, zamanında her istediğini yaptırabildeği birilerini arayacak. Ancak hiçbirini bulamayacağını söylememe gerek yok sanırım.

Bazılarımız gitmeye zorlanıyoruz. Etrafımızda sürekli birşeyler oluyor ve biz çok fazla barınamayacağımızı anlıyoruz. Belki bilerek, belki bilmeyerek...Sonuçta bize böyle hissettiriliyor. Daha fazla dayanamıyoruz. Yeterince uğraşmış oluyoruz ve sıramızı savdığımızda aynı uğraşı göremediğimizde, yapacak fazla birşeyimiz kalmıyor. Eşyalarımızı topluyoruz ve habersizce çekip gidiyoruz.

Siz üzgünken; sizinle beraber üzülmesini beklediğiniz kişilerin hiçbiri, en azından birçoğu üzgün değil. Siz birilerini düşünürken, o düşündüğünüz kişiler sizi düşünmüyor çoğu zaman. Siz kırgınken, sizi kıran kişi başkalarını kırmakla uğraşıyor...Sizi yeniden kazanmak için değil. Siz mutluyken; beraber mutu olmak istediğiniz kişiler, sizin mutluluğunuzu kıskanıyor. Siz çılgınlar gibi şarkı söylerken, yanınızdaki kişi susmanız için size bağırıyor. Siz birilerini beklerken; beklediğiniz kişiler, çoktan başkasıyla vakit geçirmeye başlamış oluyor. Siz çıkış yolu ararken; sizi o ana kadar gitmeye zorlayan kişiler, önünüzü kapatmış ve gitmemeniz için ne gerekiyorsa onu yapıyor. Ne kadar yapmacık ve sahte olduğunu umursamadan...

Kimse, bizimle beraber hissettiklerimizi hissetmiyor. Birçoğu bunu denemiyor bile çünkü çok fazla bir önemi yok. Bizi mutlu etmesini, gün ışığını yansıtmasını, hiçbir zaman bizden kopmamasını istediğimiz kişiler...Güzel bir rüyadan başka hiçbirşey değiller çoğu zaman. Ne kadar zorlarsak zorlayalım...Eninde sonunda uyanmak ve gerçeği görmek zorunda kalıyoruz.

Bir yoldayım...Dümdüz bir yol. Yürümekten başka bir çarem yok çünkü etrafta yardım isteyebileceğim kimse yok. Çoğunu arkamda bırakmışım. Bana eşlik etmekten vazgeçmişler...Benimle beraber yürümekten sıkılmışlar. Bazıları bana yolun ilerisinde bekleyeceğine söz vermiş ama göremiyorum. Birkaç kişi kararsız...Sürekli fikirlerini değiştiriyorlar. Bana eşlik ederlerken, ertesi gün yok olup gidiyorlar. Geriye kalanlara ise yükümü bindirmek istemiyorum. Yorulmalarını ve güçsüz düştüklerini görmekte istemiyorum. Bu yüzden benimle gelmemelerini ben istiyorum. Arada bir yanlarına uğrayacağıma söz vererek...

Hiçbirşey rengarenk değil. Eğer olsaydı bu kadar uğraşmazdık zaten birçok şey için. Amacımız elimizden geldiğince renklendirmek resmimizi. Bu sadece bize kalmış. Hadi...Bir renk seç ve boyamaya başla.

Radiohead - Street Spirit