- Tamam...Şimdi senden ona kadar saymanı isteyeceğim. Ardından derin bir uykuya dalacaksın ve uyandığında kendini çok daha iyi hissedeceksin. Anlaştık mı ?
- Hayır...
- Anlamadım ?
- Ona kadar saymak istemiyorum.
- Peki...Onun yerine ne yapmak istersin ?
- Hayatımın hikayesine başlamak...Uykuya daldığım zaman devam edeceğim ama önce hazır kendimdeyken başlangıç yapsam iyi olacak. Sonrasında unutmak istemiyorum.
- Peki...Sen nasıl istersen.
- Öncesinde son bir şey söylemek istiyorum.
Şu sürekli uğraştığım doktor adayı gence yöneliyorum ve yüzümde ki sahte "güçlü ve umutlu çocuk" gülümsemesiyle konuşuyorum.
- Sadece özür dilemek istedim. Çok fazla ileri gittiğimi biliyorum ama ne yaparsın, bu da benim huyum...Herneyse...Sadece, özür dilerim.
Son zamanlarda hasret kaldığım o merhamet yüklü bakışları sonunda bir tıp öğrencisinin yüzünde görüyorum. Yavaşça kulağıma doğru eğiliyor ve yüzüne harika bir şekilde oturan tebessümüyle bir şeyler fısıldıyor...
- Önemli değil...Merak etme iyi olacaksın ve iyi olduğun zaman, söylediğin lafların altında kalmayacağımdan emin olabilirsin. Beni hafife alma !
Merhamet dolu bakışları bulmamın yanında, aradağım sıcak arkadaşlık cümlelerini de uzun bir aradan sonra duyuyorum. Sonrasındaysa profesörümüz veda cümlelerine başlıyor...
- Evet...Artık hayatının hikayesine başlamaya hazır mısın ?
- Hazırım.
- O hâlde başlayabilirsin. Şimdiden iyi uykular. Güçlü ol.
- Hayatım, hayal kuramayacak kadar gerçekti. Bunu fark...
Matt Nathanson - Little Victories
.jpg)
Merhaba Ozancığım, Recai abin geri döndü! Benim bir maruzatım var Ozancığım; bu baskıların son bulmaması geceleri uykumu kaçırır oldu, sonu nereye varacak bu her şeyi unutan adam diye kendi kendimi yer oldum, hanımla çocukla ilgilinemez oldum, yengen sana tavır aldı. Aramızı açtın Ozan! Bitir bu baskıları, ailemizi baskıdan kurtar. Öperim gözlerinden, Recai abin...
YanıtlaSilRecai ben senin evli olduğunu bilmiyordum. Öncelikle, evlilik hayatında sana mutluluklar diler, çocuklarına hayırlı bir gelecek dilerim. Amin, cümlemize, tü tü tü...Bu arada Recai abin değil Recai Abin olmalı orası çünkü orada ki abi lafı ünvan niteliğinde. O değil de, sen adımı nereden biliyorsun ! Takip mi ediyorsun beni !..Hem hanımın bana neden tavır alıyor, asıl böyle gereksiz şeyleri okuduğun için sana tavır almalı. Herneyse, baskılar zaten bitti Recai...İnanır mısın ben de "Acaba millet bittiğini anlar mı ?" diye kendimi yiyip bitiriyordum; nitekim korktuğum başıma geldi. S.ktir ya ben hiçbir zaman iyi bir yazar olamayacağım...Neyse ki kahvem yanımda, yılbaşında da rakı içeceğim muhtemelen. Hesapladık, kişi başı 20 lira verirsek; bir büyük rakı, üstüne de çerezi şusu busu alınabiliyor. Eşinin ellerinden öperken, senin veletlere de ücretsiz C++ programlama dili dersi verebileceğimi belirtmek isterim. Geçen sene finalinden 100 almıştım.
YanıtlaSilNot : O baskı esprisi olmamış lan ama...