Benim yıllardır farkına varmadığım ve farkında varmamın ardından da yıllardır atlatamadığım bir problemim, bağımlılığım var... ve yıllardır da üstesinden gelmeye çalıştığım.
Çok şey deniyorum, belki de denediğimi sanıyorum. Belki de yeteri kadar denemiyorum, belki de her seferinde kendimi kandırıyorum. Bu son olsun ama.
Planlandı her şey aslında. Sadece A'sı da değil, B'si, C'si... tamam D'si yoktu sanırım ama bu kadarı da yeterdi.
Aşamadım yıllardır ama yine yıllardır ilk kez bu kadar sıkıldım sanırım bu durumdan. Şimdi her şeyi göze almaya daha fazla hazırım sanki.
Tek başıma aşabileceğim bir şey değil bu, kabul etmem çok da zor olmadı. Desteğe ihtiyacım var... ve o destek talebine ilk seninle başlayalım istedim blog. Ne de olsa neredeyse 15 yıldır sen vardın. Yüzüne bakmadığım, tek kalemde gözardı etmekten çekinmediğim zamanlarda bile seni, sen hep vardın.
Daha sık ama kuvvetle muhtemel daha anlamsız yazılar yazacağım bir süre. Yeter ki aklımı çeleyim, uykumu bir şekilde getirmeyi başarayım ve gelen uykumun, yatmamdan 15 dakika sonra kaçmasının önüne geçeyim. Gerçi, uykumun kaçmasının önüne geçemem. İşte o zamanlarda da, aynı döngüyü tekrar işleme alayım.
Sadece sana yazmak yok destek listemde. O yüzden korkma, her yarım saatte bir buraya yazan bir manyağa da dönüşmeyeceğim... ama sana ihtiyacım olacak, orası kesin.
İlk saçmalamamı da böylelikle gerçekleştirmiş oldum. Ser verdim sır vermedim belki ama sen zaten hoşuma gitmeyeceğini bildiğin için ısrarcı da olmadın.
Bugünleri aştığımızda dostum, sana sözüm olsun, büyük bir coşkuyla anlatacağım irademin geri dönüşünü. Sözüm olsun.
Barış Diri - Derinden
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder