Kafa İzni

Yeni ajansımda ilk haftayı devirdim. Yanında bonus olarak gelen ilginç tanışmayı da es geçmemek gerekir. Hem işim hem de tanışma hikayem, onlarca soru işaretini hediye etti sağ olsun. Lakin problem değil. Kafam uzun zamandır böylesi karışmamıştı ve bu durum hoşuma gidiyor. Bu duyguyu yaşamak, 'güvenli alan'ımdan çıktığımı gösteriyor ki bu iyi bir şey.

Yazasım var. Zeus'un çektirdiklerini herkese ifşa edesim... Ağırdan alıyorum ama. Kızmıyorum kendime yazamadığım zamanlarda. Kabullenebilmeyi kabullenme evresindeyim şu sıralar. Bunun kötü bir şey olmadığına kendimi ikna etme kısmındayım. Eski ritmimi asla bulamayacağımı bilerek, olduğum yerden ilerlemeyi denersem, başaracağıma inanıyorum. Hele bir ikna olayım da...

30. yılımın neredeyse tamamını evde devirmek zorunda kalacağımı önceden söyleseler, canım baya sıkılırdı. Düşünsene, zaten otomatik olarak yüklenen bir '30 Yaş Sendromu' başlığı var, bir de üzerine diyorlar ki, tüm etkinliklerin önünü keseceğiz ki iyice kendini hantal ve yaşlı hisset... Ayıp, çok ayıp.

Ama canım sıkılmıyor. Araya sıkıştırılan on küsür kilo ile yıllardır gerçekleşmeyen bir hayali kanlı canlı görebilmiş olmak, bu seneyi affetmeme şimdiden yetti. Göbeği azıcık eritip, inceden şekle şemale de girdim mi, 2020 benim için tadından yenmez bir 30 yaş hediyesi vermiş bile olacak.

Eyyorlamam şimdilik bu kadar. Öptüm.

Placebo - Nancy Boy