Doğum.

Bir sürpriz olmazsa, hayatımda ilk kez bir doğum günümü yalnız geçireceğim. Tek bir insan dahi görmeden, yapayalnız. İrkilmeme sebep olmuyor değil bu durum.

Doğum günlerimde yaptığım iki şey vardır. Birincisi, güne Mid-Life Krysis şarkısı ile başlamak. İkincisi ise geçmiş 365 günü bir çırpıda değerlendirip, nerede ve ne hâlde olduğumu görmek.

365 gün, inişlerin ve çıkışların olması adına oldukça yeterli bir zaman. Yine de, sonucunla değerlendiriliyorsun işte. Mesela yılın yarısını kariyerinin zirvesinde geçirmenin ardından, şu an bulunduğun noktada tüm kariyerini çöpe atmış bir haldeysen, ilerlemiş değil, aksine gerilemiş oluyorsun.

Mesela, yılın 330 gününü onlarca insanın arasında geçirirken, son kulvarda herkesten arındırmış olursan kendini, aslında yerinde saymış oluyorsun.

Tersi de olabilir elbet. 350 günlük bunalımı, daha yeni doğmuş 15 günlük bir huzurla boğabilirsin.

362 gündür eksik hissettiren kahkahaların son 3 gündür öylesine dolup taşıyordur ki, paylaştığın kişi ya da kişiler senin yıl sonu kazanımın olur. İşte o zaman, o 362 günün getirisine teşekkür ederek kapatırsın mevzuyu.

Diyeceğim o ki, geçen senenin gerisinde kaldım. Yerimde saymaya bile razıyken, kendimi merdivenlerden aşağı yuvarlanırken buldum. Hayatımda ne fazladan bir insan var ne de elle tutulur bir yarınım. Rayına oturtmayı başardığım birçok şeyi, son dönemeçte yerlere saçmış olabilirim.

Yine de karamsarlığı düşmemek adına elimden geleni yapıyorum. Geldiğim noktaya baktığımda, sürecin beni buraya yerleştirmiş olması çok normal görünüyor. Birçok 365 günü ele aldığımda, günün yalnızlığına şaşırmıyorum aslında.

Karamsarlığa düşmüyor oluşum da aynı sebepten kaynaklanıyor. Evet, geçen yılın bilmem kaç basamak gerisindeyim şimdi. Ama, önümüzdeki 365'lik dilimleri daha güçlü şekilde hazırlanmak adına, manzarayı biraz daha geniş açıdan görmek istiyorum da diyebilirim.

Sorun değil Aralık. Gerçekten. Örümcek ağları her yerdeydi, yerler tuzaklarla kaplıydı, görüş alanın fazlasıyla kısıtlıydı. O yüzden, sorun değil. Denediğini görmek bile yetiyor.

İyi ki doğmuşum. Benim canım sağolsun.

Travis - Mid-Life Krysis