N'aber Oz

Hayat güzel...Güzel ama bana güzel. Afacan yüzümde ki parlayan gözlerin bir sebebi yok aslında. Zaten bu yüzden hayat bana güzel. Sebepsizce gezinirim ben etrafta...Nedensizce, umut beslemeden, bir şey beklemeden...Öylece savrulurum ben kendimle beraber etrafa.

Bazı şeylerin üstünden yıllar geçer ve ben yorulurum. Bazen kendi kendime söz veririm ve on yılda olsa beklerim. Oysa on yıl çok uzun...Ama olsun, yine de beklerim. Öyle ya da böyle...O on yıl elbet geçecektir.

Suomi bana uğur getirdi, adım gibi eminim. Her şey tam olması gerektiği gibi gitmekte. Yaz okulu bitti ve geriye sadece finaller kaldı. Aldığım dersleri tatmin edici notlarla geçmem işten bile değil...Günler desen hızlıca geçmekte...Hayatıma garip garip kişiler girmekte ve zaman zaman çıkmakta...İyidir iyidir, hayat iyidir...İyidir ama bana iyidir.

Dün geçen diyalogdur mesela beni güldüren...İddia değildir ama aslında yapılsa hoş olur.

Oz : X mesela şimdi ben Ontario'da olsam...Bu iftar, sahur falan filan nasıl ayarlayacağım o işleri ?

X : Gideceksin camiye, orada gerekli bilgilendirmeyi yaparlar sana.

Y : Ontario'da ne gezer la cami ?

X : Y...Sen salak mısın ?

Oz : (Tamamiyle anlamsız bir şiveyle) Yaw argaaşım, Ondaryo diyor cocuk sağa, sen halan camide galmışsın...Gosgoca Ondaryo denilen yapı, camiylen mi uğraşacak ?

X : Bi'kere sen Ontario'da değilsin...İki, bu konuşmayla zaten muhtemelen hiçte olmayacaksın...Üç,...

Oz : Şimdiğ nağlagası var yani...Güçümsüyorsun mu sen beği ?

X : Ne küçümsemesi be oğlum !

Oz : Riesmen güçümsüyorsun işte !

X : Küçümsemiyorum.

Oz :(Normale dönerek) Bak X...Benim çok sevdiğim bir lafım vardır...İki kişinin olduğu asansörde kimin osurduğu bellidir.

X : Bu sözlerinden bizi mahrum bırakarak Ontario'ya gidemezsin Oz. Bunu bize yapma.

Oz : Ya hadi diyelim gittim...Tamam lan gitmeyeceğim merak etme, seni yalnız bırakmam ben ama hadi diyelim gittim...İmsakiye olayı ne olacak hafız ?

X : Ya Oz...Ontario'ya git abi tamam mı...Ara beni, ben sana söylerim sahur ve iftar vakitlerini.

Oz : Çok yazar, MSN var mı ?

X : Allah belanı vermesin Oz ! Tamam numaranı söylersin bana, ben ararım seni !

Oz : MSN'den yazarım numaramı, sen ararsın o zaman.

X : Tamam lan !

Oz : Bak giderim X...

X : Gidemezsin...

Oz : Giderim...

X : Kafan rahat olsun senin, gidemezsin...

Oz : Giderim lan !

Y : Şşş...Ben de gelem mi la oraya ?

Oz : Nereye ?

Y : Oraya...

Oz : İsim ver bana.

Y : (Bir süre düşünür)...Ontariko.

X : Abi alın şu ikisini ya...Üç beş bir şey yemek istiyorum lütfen alın şunları ya...

Sahur muhabbetleri haddinden fazla anlamsız olmakta...Durup dururken farklı tipte insanlara laf sokma girişimleri bence çok yersiz ama olsun, bir o kadar da zevkli oluyor işte. Mesela geçen "Cuma" sohbetimizde, "Müslüman değilim ben be oğlum diyen kuuğl çocuk" isimli araştırmamız doğrultusunda çıkan sonuçlardan anladık ki, fazlaca insana gönderme yapmışız. Ama tabi biliyoruz ki bu durum kimsenin umrunda değil...Olsun lan biz yine de çok eğlendik.

Şaka bir yana, cidden çok fazla şey yaşadığımı düşünürüm bazen. Duyguların hemen hepsini yaşamış ve harcamışım gibi hissederim. Sanırım geriye bir şey kalmadığı içinde duygusuzca yaşamayı tercih etmişim. Neyi, ne zaman yaşamam gerektiğine sanki ben karar veriyorum son zamanlarda. Üzülmek istersem üzülüyorum, mutlu olmak istersem mutlu oluyorum. Böylesi daha güzel oluyor.

Öte yandan, bazı şeyleri de unutmuşum. Mesela sevemiyorum kolay kolay...Kanım ısınmıyor insanlara bir anda...Kimseye güvenmeyeceğime dair yemin etmişim sanki...Hem, ben umudumu geç buldum...Bu yüzden çabuk kırılır umutlarım benim. İyi bakmam, herkesten saklamam gerekir.

Öyle ya da böyle...Hayat elbet karşına oynaman için yeni oyunlar çıkartıyor. Bazılarından zevk alıyorsun, bazılarından çabuk sıkılıyorsun, bazılarını ise hiç oynamadan bırakıyorsun. Ben bu seferki oyunu oynamaya karar verdim. Her şey fazlasıyla yeniymiş gibi geliyor bana. Birkaç duyguyu yeniden hatırlıyorum...Hatırladığım zamanlardaysa yüzümden tebessümü eksik etmiyorum. Ne de olsa fırtına olmadan dalgalar büyümüyor...

Sözlerim biter, tüketirim kendimi...Yolda'ya teşekkür eder, sessizce kenara çekilirim.

Yolda - Çilli Güzelim