12 Mayıs 2009 Salı

Hayatımın (n-1)'nci Günü

Dinle beni...Bugün, geriye kalan hayatımın ilk günü. Bugünden itibaren saymaya başlayalım. Hayatımın n-1. günündeyim.

Bugün, herşeye yeniden başlamak istiyorum. Nefret etmeye başladığım uzun saçlarımı, doğum günümde hediye edilen kupamı ve birazcıkta olsa çıkmış olan göbeğimle beraber en başa dönmek istiyorum. Çünkü birşeyleri kaçırdığıma eminim.

Hayatımın en önemli günü...Gelmiş ve geçmiş olabilir ben farkında olmadan. Oralarda bir yerde yanlış birşey yaptıysam eğer, bilmem lazım. Düzeltmek için çabalamak istiyorum.

Ya da hayatımdaki en büyük pişmanlık. O ana tekrardan göz atmam gerekir. Pişmanlık duymamamı sağlamak için elimden geleni yapmam lazım. Geleceğimle ilgili birçok şeyi değiştirmiş olabilirim. İyi ya da kötü, muhtemelen kötü. Tek istediğim bir şans daha.

En uzun bekleyeşim. Ne zamandı ? Daha uzun bekleyişlerim olacak mı ? Hiçbir fikrim yok. Her ne olursa olsun geçmişime dönüp elimi çabuk tutmak istiyorum.

En çocukça davrandığım zaman. Hâla öyle davransam bile, elbet çok fazla abarttığım biran vardır geçmişimde bir yerlerde. Komik gelebilir ama olgun bir şekilde yaklaşmak istiyorum o zaman dönüp. En azından birazcık daha olgun. Sadece gülmek için değil dinlemek için bulunmak istiyorum o an her nerdeysem. Çünkü farkındayım ve üzülüyorum. Büyüyoruz...

En fazla yalnız kalmak istediğim zamana geri dönmek istiyorum. Geri dönüp, o an etrafımda kim veya kimler varsa hepsini yanımdan kovmak istiyorum. Mantıklı düşünmek ve kendimi dinleyebilmek için. Vapurda giderken mp3 ümü takıp kimseyi umursamadan denizi izlemek ve kendimle başbaşa kalmak gibi. Hafif tebessümümle, tek başıma yere oturup öylece durmak istiyorum.

En büyük yalanımı merak ediyorum. Gerçekten ne kadar başarılı olmuş görmek istiyorum. Belki daha sonra kendimle övünürüm ve yalan söylemeye devam ederim. Hakkımı vermem gerek...Ben oldukça iyi yalan söylerim.

Geçmişte birgün, sırf üşengeçliğimden dışarı çıkıp meyve suyu almadığım için ya da okula gitmediğim için ya da ne bileyim hemen dibimizdeki markete gidip gazete almadığım için ya da bir yere gitmeyi birgün ertelediğim için, hayatımı çok fazla etkileyecek bir şeyi kaçırmış olabilir miyim ? Evrenin benim için hazırladığı güzel süprizi üşengeçliğim sayesinde bozmuş olabilir miyim ?

Sonuç bölümü yok...Elimdeki kelimeler tükendi. Acaba, geçmişte biryerlerde unutmuş olabilir miyim hayatımın en etkileyici konuşmasını ?

Michael Stipe - In The Sun

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder