- (✓) Kendi Evine Çık -
Oldu. Baya baya kendi evime çıktım. Tek başıma. Üstesinden nasıl geleceğimi tam hesaplamadan. Hızlıca karar verip, hızlıca uygulayarak. Artık ben de Üsküdarlı oldum. 3. haftama girdiğim bu ilçeye, henüz iki gün önce küfürler savurmuş olabilirim ama olsun. Yalnızlık güzel. Bir yuvaya sahip olmaksa daha güzel. Evin eksikleri hâlâ var ama yaşanabilir bir alan yaratabildim. Ocağı da bağlatabilirsem, değmesin keyfime. Yemek siparişlerimin ışık hızını zorlayarak gelmesi hoşuma gidiyor. Döktüğüm paralar ise aynı derecede rahatsızlık vermeye başladı. Çok yorgun değilsem, gecemi bir filmle süslüyorum. En olmadı, izlediğim dizilere muhakkak yer ayırıyorum. Hafta sonlarım şimdilik kalabalık geçiyor. Tek başıma geçireceğim ilk hafta sonunu da iple çekmiyor değilim. Şirin bir kanepem, yetersiz bir sehpam, henüz açılmamış kolilerim, sabahları hiç veda etmek istemediğim bir yatağım ve arada sırada beni uğaştırmayı seven bir kombim var. Evin en büyük eksiği ise kedim. Fazlasıyla özlüyorum ve yanıma almak için gün sayıyorum. Şu sıralar, beni gördüğü an trip atmaya başlıyor ama aramızı düzelteceğimizden eminim.
- 3 Ülke Gez -
Pekala, sanırım beni en çok zorlayacak madde bu olacak. Kararsızlık, doğru tarihlere karar verilememesi ve iş temposu, 3 ülke gezme fikrini son derece iddialı bir düşünce haline getiriyor. Seneyi iki ülkeyle kapatırsam da kendime kızmayacağım, tamam. Ama hedefimi gerçekleştirmiş de saymayacağım elbet. İlk atılımı Mayıs ayında gerçekleştirmeyi düşünüyoruz. Eğer başarırsak, gerisi pamuk ipliği gelebilir. Umudumu kaybetmedim.
- (✓) Puzzle Yap -
104 parça da olsa puzzle, puzzle'dır arkadaşlar! O bu hedefi gerçekleştirmiş sayıyorum. Yine de durmak yok. Kendimi hazır hissettiğimde, belki biraz da yardım talebiyle, 1000 parçalık yapozumu da yapmaya başlayacağım. Yanına hediye olarak gelen diğer 1000 parçalık puzzle ise kafayı yemek isteyenler için oldukça uygun görünüyor. Şimdilik kafayı kırmak gibi bir niyetim olmadığı için, kendisine mesafeli yaklaşmaya devam edeceğim.
- (✓) Hikayenin Dövmesini Yaptır -
Artık hikayem hep benimle. Dövmemi yaptırdım. Zeus'un Tembel Cuması, yetenek dolu arkadaşım tarafından resmedildi, 19 Mart Pazar günü ise sol koluma işlendi. Dövmemi çok sevdim, hemen kabullendim ve bütünleştim. Güzel bir gündü. Kime sorsam, ilk dövmeden sonra devamını getirmek isteyeceğimi söylüyor. Kabul ediyorum, devamı için heveslenmedim değil ama acelesi yok. Yıllardır istediğim ama gözümden canlanmayan o dövme, şimdi hikayemi barındıracak güzellikte ve kolumda duruyor. Sanırım uzun süre bunun keyfini ve minnetini yaşamakla meşgul olacağım.
- (✓) Kendine Dinlenecek Zamanı Yarat -
Yaratıyorum. Kendi evime çıkmamla birlikte, bunu daha iyi yapıyorum. Akşam eve geldiğimde, bir şişe bira eşliğinde kendime vakit ayırıyorum. Boş zamanlarımda neler yapabileceğimi yavaş yavaş hatırlıyorum. Güzel oluyor. Yüzümde hafif gülümsemelerin oluştuğunu fark etmek bile güzel. Aklımda, Ingrid Michaelson'dan yadigar o sözler dönüyor; 'If you wait for someone else's hand... Then you will surely fall down'. Kendi kendime ayağa kalkmaya çalışıyorum. Yeniden yürümeyi öğrenmek pahasına olsa bile. Yaptıklarımın bana geri dönüşlerini yargılıyor, uzun uzun düşünüyorum.
- Yemek Yapmayı Öğren -
Konuyla ilgili en temel noktada tıkandığımı düşünürsek, başarması kolay olmayacak bir başka hedefle karşı karşıya olduğumu söyleyebilirim. Daha ocağımı bile bağlatamamışken, yemek yapmayı öğrenmek pek gerçekçi durmuyor. Ama olacak. Kendime sene sonuna kadar süre verdiğim için, telaşlanmama gerek yok.
- Yeni Bir Gitar Al -
Elektro gitarımı yeni evime taşımış olsam da, akustik gitar niyetimden elbette vazgeçmedim. Yine de, ekonomik dengelerimin rayına oturmasını bekleyeceğim. Belki Nisan, belki Mayıs... Müziğin parmaklarımda can bulması için çok fazla bekleyebilecek bir sabrım da yok.
- Birisiyle Bir Dizini Paylaş ve Finalini Aynı Anda İzle -
Bunu aniden istedim. Kolay bir şey değildi. Müzik, film, kitap, dizi... Bana göre paylaşılabilir olanları ve asla gün yüzüne çıkmayıp, benimle kalmaları gerektiğine inandıklarım vardır. Benim için özel olan bir şeyi, bir başkasıyla paylaşabilmek... Bilmiyorum, galiba yıllar sonra bu duyguyu tekrar yaşamak istedim. Diğerlerinin biraz daha anlık olduğunu düşünürsek, bu duyguyu en uzun süreli yaşatabilecek şey, dizilerdi. Nasıl olur, ne zaman ve hangi diziyle olur hiçbir fikrim yoktu. Derken, bir cuma günü her şey aniden gelişiverdi. This Is Us dizisini birisiyle paylaşmak istedim. O anın ve kişinin doğru olduğuna emindim. Pişman da sayılmam. Gün itibarıyla ikimiz de 17. bölümü bitirmiş durumdayız. Sezon finali olan 18. bölüm için beklemedeyiz. Hedef, her an gerçekleştirilebilir! Birçok kişiden önce keşfetmeyi başardığın ve hayatına etki etmesine izin verdiğin bir şeyi, bir başkasının kulağına fısıldamak ve paylaşmak... Garip bir his.
Sana olan kırgınlığım hâlâ geçmedi Loki. Geldiğim noktayı önüme süreceksen, kendini hiç yormamanı tavsiye ederim. Çünkü sen de çok iyi biliyorsun, tüm bunlar için beni böylesi altüst etmene gerek yoktu. Çok daha hafif bir dokunuş, harekete geçmem için yeterli olurdu.
Noiserv - Today Is the Same as Yesterday, But Yesterday Is Not Today
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder