Sonuç olarak, kendimizi sevmek adına çok fazla nedenimiz olduğunu sanmıyorum. Yaşadığımız süre boyunca tek amacımız, kendimize değer vermek adına çabalamak ve başarmak. Zamanı yaklaşık on kelime ile açıklayınız dendiğinde, "Zaman, kim olduğumuzu anlamak için başkalarını keşfetmeye çalıştığımız anda geçen süreçtir." diyebilecek kadar anlamsızım ben. Başkalarının yükleyeceği anlamlara muhtaç olmaksa bir zayıflık değil, sadece bir ihtiyaçtan ibaret.
Eğer yazacaklarımı henüz yazının başında sonuçlandırdıysak, artık dağılabiliriz demektir.
Şimdi, ne de olsa bugün yanımda olmadığını ve daha önce hiç tanışmadığımızı düşünürsek, aslında ne sen şanslısın ne de ben kafamı önüme eğip bunu düşünüyorum. Yanlış zamanların varlığından hepimiz haberdarız ve doğru kişiler her zaman bir göz teması kadar yakın olamaz sana. Hayalperestliğin ötesinde, koyulan sınırların katı hâle geçmesi, tehlikenin boyutunu kulaklarına yüksek desibelde bağırmalıydı aslında. Ne yani, nasıl olurda Kanada'nın kuzeyinden bir göz teması bekleyebilirsin ki? Görmek bu kadar kolay olmasa gerek.
Ayrıca görmek şans işinden başka hiçbir şey değilse, olaya biraz daha şans topu atmanın hile olduğunu pek sanmıyorum. Olaya birkaç duyu organını daha katmanın sana ne zararı olabilir ki? Ah hayır dediklerimi yanlış anlıyorsun. Ben sana sadece, gördüğün şeyin kör bir insanın rüyasından farksız olduğunu söylemeye çalışıyorum. Tamamen hayal dünyası...Hadi ama, gerçekten kendim için çabaladığımı falan sanmıyorsun değil mi?
Bencildim...Hem de her zaman. Ancak ortada tek bir sorun vardı, o da bencilliğimi kendi adıma kullanmıyor oluşumdu. Ne bileyim, mesela en yakın dostum adına bencil olabiliyordum. O kişi adına, o kişiyi önemsiyor, değer veriyor ve koruyordum. Zarar gelmemesi içinse en sevdiğim odamı ona veriyor ve kira vermeksizin istediği kadar kalabileceğini söylüyordum.
Sen de farkına varmışsındır ki, zamanı iyi kullanıyorum. Kim olduğumu anlamak için, elime geçen her insanın teker teker kullanıyor ve keşfetmeye çalışıyorum. Ne? Mutualist ilişkiler hoşuna gitmez mi?
Yarın günlerden 'mutsuz' pazar...Kendimle başbaşa kalma günüm. Moda'ya yürüyüp; tek başıma, yalnız bankıma oturma günüm.
İçine Noiserv eklenmiş kahvelerin çok daha güzel olduğunu biliyor muydunuz?
Noiserv - Palco do Tempo
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder