N'aber Mutluluk ?..

Dün, benim kendimle uzun bir aradan sonra ilk kez gurur duyduğum gündür...Sekiz ay boyunca biriktirdiğim umudumu, heyecanımı ve hayallerimi birkaç dakikaya sığdırmaya çalıştığım gündür. Yaz bunu bir kenara Oz...Dün, cesaretinin mutlulukla harmanlandığı gündür. Ha bir de, yankesici sanıldığım gündür, tabi orası ayrı...

Müzik dediğin olay, hayatına yön verir. Ben buna inanırım...Eğer Chris Martin bana aylar boyunca "Eğer denemezsen, asla bilemezsin." demeseydi, belki de işim daha zor olurdu. Belki korkardım, cesaretimi toplayamazdım...

Kolay değil...Hem daha önce hiç gitmediğim bir yere gideceğim, hem göreceğim kişinin tam olarak hangi saatte orada olacağını bilemeyeceğim, hem gittiğim yer dünyanın en geniş çarşılarından biri olacak ve samanlıkta iğne ararcasına o kişiyle karşılaşmaya çalışacağım, hem karşılaşsam bile ortaya nasıl bir durumun çıkacağından karşılıklı olarak emin olunamayacak, hem de karşılaştığımda ingilizce konuşmaktan başka bir şansım olmayacak...Sözlük yok, yardım eden birisi yok...Ayrıca benim de daha önce birisiyle yüz yüze ingilizce konuşmuşluğum yok...Ve bunları sadece birkaç dakikalık görüşme için yapacağım...Ama işte, Chris Martin'in bir lafı vardır...Eğer denemezsen, asla bilemezsin...

Ben dün bir şey yaptım...Yanıma bir kurban aldım ve ayaklarım koparcasına gezdim...İşimi biraz da şansa bırakarak, küçük çapta bir mucize yaratmaya çalıştım. Bir süre sonra kendime küfür etmeye başladım...Mucize denen şeyin olmadığını bile bile, hâla şansımı neden zorladığımı kendime açıklamaya çalıştım ama dinlemedi öbür yanım. Küfür etmeye devam etti bana...Sonra ikna etti beni...Vazgeçmişliğin vermiş olduğu "Tamam lan, şuradan da döneyim olsun bitsin...Denedim ve başarısız oldum..." düşüncesiyle son turlarımı attım ve...

Topu topu yarım saat...Garip bir yarım saat...Hayatım boyunca "Bir şansım daha olsa, yine aynı uğraşı veririm." diyebileceğim belki de tek yarım saat...Ve muhtemelen, uzun yıllar boyunca konuşacağım birisini canlı bir şekilde görebildiğim tek yarım saat.

Dediğim gibi...Dünü düşündükçe, yaşanan olayı sadece küçük bir mucize olarak adlandırabiliyorum. Mucize diye bir şey yoktur...Ama eğer gerçekten isterseniz, kendiniz için arada sırada küçük boylarından yaratabilirsiniz.

Bugün bütün teşekkürler Coldplay grubu üyelerine gelsin...Bütün desteklerse Joe Purdy'e... Üstad haklı ne de olsa...Yeşil gözler, mavi gözlerden kesinlikle daha güzeldir.

Yolda - Peynir Gemisi