Us

Dün durup dururken aklıma kahve metaforum geldi... aslında durup dururken değil, var onun da bir hikayesi ama anlatmak istediğim şey bu sefer farklı.

Tam olarak ne zaman yazmışım diye dün gece sessizce konuğun oldum blog ama haberin olmadı. Bıraktığın yedek anahtarı hâlâ sakladığım için seni rahatsız etmek istemedim, çıt çıkarmadan girdim içeri. Seni terk etmiş olduğum bitkisel hayatınla yine baş başa bıraktım anlayacağın. Üzgünüm. Biliyorsun, iyileşmen ve beni iyileştirmen için elimden geleni yapmaya çalışıyorum oysa...

Her neyse; geldim, aradım, buldum. Buldum ama umduğumdan fazlasını görerek. Ben bu hikayeyi üç yazımda kullanmışım meğer ve hepsinde de o kadar farklı kişilermişim ki... Ne farklı duygulara, ne farklı benliklerime atıfta bulunmuşum. Kıçı kırık, anlamsız bir metafor, meğer ne çok anlamlandıramadığım hikayeme anlam katmış.

Bitkisel hayattasın, biliyorum. Yine de, bu kez başucuna oturup o hikayeleri sana bir kez daha anlatmak istiyorum. Beni duyacağına ve beni anlayacağına inanarak.

-----

23 Ağustos 2013 Cuma

"Sanki, gecenin daha başında kahvem bitmiş gibi. Tam da üzerine denk gelmiş, en uzun geceymiş, doğum günümmüş yani o gün. Bir umut dolanmaya koyulmuşum sokakta ama hiçbir yer de açık değilmiş, sırf bana inat olsun diye esnaf kepenk kapatmış. Sinirlenmişim haliyle ama kimseye göstermemişim bu sefer...çünkü evde kimse yokmuş. Resmen burnumdan soluyormuşum. Müziğin sesini kısmış, içinde 17 dal sigara olan paketimi çöpe atmış, oyuncaklarımı kırmışım. En sevdiğim kahve fincanımı gazeteyle sarıp, bir kolinin içine koymuşum. Küsmüşüm kahveye, paşa gönül benim değil mi, küsmüşüm işte. Biraz düşünmüş, biraz sessiz kalmış, biraz boş kahve kavanozuna bakmışım. Sonra da, en umursamaz tavrımla çay demlemişim.

Demek istediğimi anladın mı? Gece olmuş...ve ben kötü biri olmaya karar vermişim sanki."

21.08.2013

Tom Waits - Dead and Lovely

-----

6 Nisan 2014 Pazar

"O gece, arka arkaya üç fincan kahve içtim. Evet, gün içinde bol kahve içtiğim zamanlar çoktu ama ilk kezdi arka arkaya üç tanesini birden tüketmiş olmam"

"Sonra?"

"Sonra...sonra kahvem bitti. Esnaf yeniden kepenk kapattı."

"Yani?"

"...birdenbire kelimesinin içerisinde iki tane 'bir' kelimesi saklı, fark ettin mi? Bir...yani tek. Yalnızca tek sefere özgü olmalı"

"Hiçbir şey anlamadım"

"Sözümü kesmezsen, anlayacaksın...Yani, çay içmeye başladım işte. Yine en umursamaz tavrımla. Ama bu kez 'birdenbire' hakkımı da kullanmış olarak"

Yolda - Sonbahar

-----

11 Ocak 2015 Pazar

Hani var ya benim bir hikayem...arka arkaya üç fincan kahve içersin ve yetmez. Sonra fark edersin ki kahven bitmiş ve sokağa çıktığında esnafın kepenk kapattığını görürsün. Çay içmeye başlarsın umursamadan. Hah işte; aklıma yaşanmış olan şöyle bir olay geldi. Biz ki; vakti zamanında, gece sabaha vardı varacakken, içkimiz bittiği için açık yer arayan insanlarız...ve Sakarya'da, evimize bilmem kaç kilometre uzaklıkta olsa da, açık yer olduğunu öğrendik diye motosiklete atlayıp, rakımızı almayı başarmıştık.

Esnaf kepenk kapatır. Sanırım bu durumda yapılması gereken, daha geniş bir çerçeveden açık kapıları tarayabilmek.

-----

Bitti. Hatırladın mı o günleri?

Diyeceğim o ki blog, bitkisel hayatta olan sadece sen değilsin. Hikayelerim de, benimle birlikte sana eşlik ediyor. Dolup taşıyorum çoğu zaman ama kelimelerim bulundukları yerde ıkış tıkış yaşamaya devam etmeyi tercih ediyor. Anlayacağın, burada tüm ölüler birbirleriyle savaşıyor. Günün sonunda ise elimde kalan yine yıllar öncesinden el sallayan hikayeler oluyor.

Demiş ya Bilge Karasu "Kimin nasıl bir anısı haline geleceğimizi hiçbirimiz bilemeyiz...Kimin hangi anısına nereden girip katılacağımızı da" diye... bence en kötü bilinmezlik, kendi anıların içerisindeki bilinmezliğe yine kendinin düşmesiymiş. Geçmişe dönüp baktığında bile cevabını bulamadığın, içinden çıkılmaz bir paradoks yaratıyormuş ve attığın her adımda o spiral, seni biraz daha sarıyormuş.

Biraz daha sıkışacağını bile bile hareket etmeye çalışmak. Hem de defalarca ve her seferinde aynı umutla... gülümsetti.

Ingrid Michaelson - Keep Breathing